Odwodnienie liniowe – kiedy warto wykonać?

Odwodnienie liniowe jest inwestycją, która pozwoli usunąć nadmiar wody z powierzchni, a także uwolni obszar od kałuż oraz błota. Jak działa system odwodnienia? Czy jest rozwiązaniem idealnym? W jakich przypadkach warty jest wykonania? Oto kilka cennych wskazówek.

Wskazania do wykonania odwodnienia liniowego

System odwodnienia liniowego idealnie sprawdzi się na działce, gdzie grunt jest nieprzepuszczalny i nie ma znaczenia, czy będzie to teren utwardzony, czy też nie. Odwodnienia liniowe będzie skuteczne wszędzie tam, gdzie woda deszczowa, bądź woda z roztopów, bardzo powoli wsiąka w ziemię. Aby nie czekać do momentu wyparowania wody z kałuż, można ją odprowadzić systemem odwodnienia liniowego. Szczególnie ma to związek z małymi działkami oraz w zabudowie szeregowej. Gdzie warto wykonać odwodnienie? Doskonałym miejscem będzie wjazd na posesję i do garażu, często nawet w samym garażu oraz na obszarze, gdzie może dochodzić do ewentualnego mycia pojazdów.

Jak działa system odwodnienia liniowego?

Odwodnienie liniowe składa się z korytek, ruszt, studzienki zbiorczej oraz pozostałych akcesoriów.

Korytka montuje się w gruncie tak, aby ruszt znajdował się 3-5 mm poniżej powierzchni terenu. Następnie należy je złączyć ze sobą w długie ciągi (między innymi wzdłuż chodnika, który prowadzi do budynku bądź na całej długości podjazdu). Korytka do domów jednorodzinnych wykonuje są zazwyczaj z polimerobetonu- betonu z domieszką żywicy oraz ziarnistego kwarcu. Odwodnienie liniowe musi zachować odpowiedni spadek dna odwodnienia, najczęściej 2-3 mm na metr, gwarantując spływ wody oraz samooczyszczanie korytek. Korytka występują w dwóch formach: z dnem płaskim oraz ze spadkiem. Korytka płaskie używa się na działkach o lekko nachylonej nawierzchni, gdzie zapewniony jest grawitacyjny spływ wody opadowej, a także na krótkich odcinkach odwodnień (max 10 m). Korytka płaskie służą również do układania długich ciągów odwadniających, gdzie płaskie odcinki odwodnień łączą się ze sobą kaskadowo. Sprawdzoną i niezawodną metodą wykonania ciągów odwadniających jest zastosowanie kanałów ze spadkiem dna na pierwszych dziesięciu metrach ciągu i w następnej kolejności kanału bezspadkowego.

Ruszty wykonane są ze stali nierdzewnej,  stali ocynkowanej, z polimerobetonu, żeliwa i PVC. Przykrywają korytka, stanowiąc widoczny element systemu odwodnienia liniowego. Mocowane są na śruby bądź zatrzaski. Ich zadaniem jest zatrzymywanie zanieczyszczeń takich jak liście, co w konsekwencji nie powoduje blokowania przepływu wody.

Każde odwodnienie liniowe spełniające prawidłowo swoją funkcję musi zachować odpowiedni spadek terenu w kierunku ciągu odwadniającego, aby woda spływała do korytek. Przy projektowaniu należy uwzględnić, jakim obciążeniom będą poddawane ciągi odwodnienia. To od nich zależy klasa korytek oraz cena.

W najniższym punkcie ciągu odwadniającego montuje się studzienkę zbiorczą. Jest ona połączona z systemem kanalizacji bądź innym odbiornikiem wody opadowej. Jej dodatkowym zadaniem jest ochrona instalacji przed zanieczyszczeniami czy zatkaniem. Uzupełniającymi akcesoriami są wycieraczki, wpusty podwórzowe oraz rynnowe.

Rodzaje odwodnień liniowych

Kluczowym kryterium technicznym, od którego rozpoczyna się proces doboru korytka jest jego klasa wytrzymałości, a więc ustalony normami wskaźnik, który określa wytrzymałość danego materiału na nacisk statyczny. Wyróżnia się:

Klasa A15 

Zastosowanie: ruch pieszy oraz rowerowy, tereny zielone, odwodnienie przy krawężnikach na posesjach w garażach – między osiami samochodu, odwodnienie tarasów (odwodnienia tarasowe niskie – 60 mm).

Klasa B125

Zastosowanie: chodniki, parkingi samochodowe. Jest to klasa obciążenia B125, czyli 125 kN/cm2 (obciążenie statyczne).

Klasa C250

Zastosowanie: miejsca na jezdni wzdłuż krawędzi, stacje serwisowe dla samochodów, parkingi oraz garaże dla samochodów osobowych i ciężarowych, itp. Według normy  PN-EN 1433 jest to klasa obciążenia C250, czyli 25,0 kN/cm2.

Klasa D400

Zastosowanie: miejsca o dużym obciążeniu ruchu: drogi krajowe, place manewrowe. Klasa obciążenia D400, czyli 40,0 kN/cm2. Norma PN-EN 1433.

Klasa E600

Zastosowanie: miejsca o dużym obciążeniu ruchu: drogi krajowe, place manewrowe, stacje serwisowe. Klasa obciążenia E600 czyli 60,0 kN/cm2. Norma PN-EN 1433.

Montaż odwodnienia liniowego

Korytka muszą być ustawione na odpowiedniej głębokości, aby ich brzeg znajdował się 3-5 mm poniżej nawierzchni. Pierwszym etapem jest wykonanie betonowego fundamentu o wysokości 10-15 cm, następnie umieszczenie na nim korytka oraz zalanie po bokach warstwą betonu. Ułożona na nim nawierzchnia musi wystawać 3-5 mm nad poziom rusztów.

Montaż odwodnień liniowych

1. Pierwszym etapem jest przygotowanie wykopu o odpowiedniej szerokości – należy zapewnić możliwość wykonania min. 8 cm (klasa A 15) otuliny betonowej. W przypadku montażu odwodnień dla większych obciążeń należy uwzględnić dopuszczalne obciążenie podłoża bądź określić dopuszczalne obciążenie dna wykopu.
2. Kolejno montuje się skrzynkę odpływową zgodnie ze wskazówkami montażu korytek. Rozciąga się sznur poziomujący oraz wypełnia wykop betonem. Następnie układa się elementy korytka rozpoczynając od końca ciągu. Na początku oraz końcu ciągu korytek montuje się ścianki zamykające. Punkty odprowadzenia wody należy podłączyć do kanalizacji deszczowej lub zbiorników zbiorczych.
3. W następnej kolejności musimy rozeprzeć ścianki korytek przeciwko działającemu ściskaniu bocznemu albo zamontować ruszty do korytek, pamiętając o zabezpieczeniu przed zabrudzeniem betonem.
4. Przechodzimy do obetonowania bocznych ścianek korytek.
5. Górny poziom ciągów ruchu pieszego bądź samochodowego musi zostać wykonany 3-5 mm powyżej górnej krawędzi korytek.
6. Na koniec należy oczyścić ruszty, powierzchnie wewnętrzne korytka oraz odpływy z zanieczyszczeń, a także zabezpieczyć ruszty za pomocą mocowań.

Wybór odwodnienia liniowego

Jak już wyżej wspomniano należy wziąć pod uwagę klasę wytrzymałości systemu odwodnienia liniowego. Kolejnym kryterium wyboru odwodnienia liniowego jest wysokość koryt, które wpływają na
przepustowość kanału i sposób jego montażu. Zazwyczaj im głębszy będzie kanał, tym wyższa będzie maksymalna przepustowość. Zdarza się, że podczas prac wykonywanych na istniejących parkingach oraz podjazdach nie uda się zamontować kanału o standardowej wysokości. Wtedy stosuje się korytka spłaszczone. Równie ważna jest estetyka, a także materiał wykonania rusztów.

Odprowadzenie wody z odwodnienia liniowego

Wodę najlepiej odprowadzać do sieci kanalizacji deszczowej bądź ogólnospławnej. Takie rozwiązanie wymaga zezwolenia. Odbiornikiem wody może być również pobliski staw oraz rów melioracyjny. Ponadto wodę można zagospodarować na działce, np. rozsączając ją, a także odprowadzając do głębszych, przepuszczalnych warstw gruntu przez studnię chłonną.

Zalety odwodnienia liniowego

Do najważniejszych zalet odwodnienia liniowego należą:

  • obniżanie kosztów uzbrojenia terenu,
  • skrócenie czasu przy pracach montażowych,
  • przy zainstalowaniu odwodnienia liniowego nie zniszczy się nawierzchnia, asfalt, kostka brukowa, itp.

Odwodnienie liniowe to wygodne rozwiązanie pozwalające się cieszyć zadbanym terenem wokół budynku. Dzięki niemu nie będziemy musieli się martwić o nadmiar wody, z którą ciężko będzie sobie poradzić. Posiadając ogromny zasób wiedzy zapewniamy fachową pomoc w zaprojektowaniu prawidłowo działającego systemu odwodnienia liniowego. Zapraszamy do współpracy!

Jeśli planujesz założyć odwodnienie liniowe, zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą robót ziemnych lub do kontaktu z nami

Masz pytania?

Zadzwoń teraz

+48 502 164 725

…lub napisz:

biuro@szczucki.pl

Napisz do nas

Wiadomość zosała wysłana.